Michelle a.k.a. Aussiemies over ME/CVS!

17 september 2007 - 17 september 2012

Vandaag ben ik 5 jaar ziek.  5 jaar! Wat is de tijd omgevlogen...

Het waren 5 bevlogen jaren, waarin enorm veel is gebeurd. Van de diagnose burnout, naar artsenbezoekjes die meer frustratie en vragen opleverden, dan dat mijn vele vragen werden beantwoord. Van deels huisgebonden, naar mijn geweldige Australië-avontuur en weer terug naar volledig huisgebonden. Van het zoeken online naar datgene waarin ik mij herkende, naar de diagnose ME door mijn huisarts, bijna 2.5 jaar nadat ik ziek was geworden. Van de teleurstellende behandeling in het vermoeidheidscentrum in Lelystad, naar herkenning, waardering, kennis en kunde van mijn huidige arts in Utrecht. Van het all-time dieptepunt afgelopen winter naar.....?

Na 2 jaar volledig huisgebonden te zijn geweest, hoop ik nu weer op de weg terug te zijn....op weg naar herstel, op weg naar een nieuwe start. Ik werk momenteel hard aan mijzelf. Ik houd allerlei aspecten uit het leven tegen het licht en probeer dingen in een ander perspectief te zien. Ik wik, weeg, overpeins, oordeel, pas aan, verwerk en laat los. Ik kijk er naar uit om weer dingen te kunnen doen; heb enorm veel dromen, wensen en ideeën die ik wil beleven....ik ben er klaar voor om weer mee te kunnen doen in het leven!

Ik ben dan ook heel benieuwd hoe ik er over een jaar voor sta....maar voor nu wil ik deze blogpost graag afsluiten met een paar quotes die mij inspireren:

‘Put your faith in what you most believe in'

‘Not everything that is faced can be changed, but nothing can be changed unless it is faced'

‘If your dreams don't scare you, they're not big enough'

‘Every accomplishment starts with the decision to try'


Liefs,
Michelle

Reacties

Reacties

Mama

ik schrok ervan.......5 jaar!
Natturlijk wist ik het wel, maar dat het vandaag de precieze datum was, was mij ontgaan.
Je hebt het weer prachtig beschreven. Ook voor ons waren het jaren van zoeken en accepteren dat we elke nieuwe dag maar moeten nemen zoals het komt en blij zijn als het een goede dag is voor jou. Vurig hoop ik dat binnekort dit alles voorbij zal zijn en dat jij weer volop aan het leven deel zal kunnen nemen.
Dikke kus, Mama

Ellen

5 jaar..het lijkt wel als de dag van gister toen je het vertelde..
Ik hoop met heel m'n hart dat de volgende 5 (maak er maar 100 van ;)) een stuk positiever voor je zullen zijn!
Kleine stapjes zullen grotere worden en zolang je gelooft in jezelf, ben ik ervan overtuigd dat het je allemaal gaat lukken en dat je dromen uit zullen komen!
Dikke kus en knuf van Ellen

Ellen aka je tante

Meis wat een strijd je je strijd toch dapper!!....Ik hoop zo vurig voor je dat de dag dat je deze periode af kan sluiten heel dicht bij is!!!
dikke knuffel,ellen

Cuypers Karel

Hoi Mies,vijf jaar? OMG ja zoveel gebeurd,zoveel strijd geleverd,zoveel frustraties verwerkt,zoveel teleurstellingen overwonnen en nog blijf jij je positieve zelf.Ik wou dat ik een fractie van jouw moed en doorzettingsvermogen had.Is het niet vreemd dat ik jou in al je ellende daar nog om benijd?Nee ik benijd je niet hoor,het is bewondering,verwondering en affectie,altijd geweest,ook al hoorde je me niet zo vaak meer,I was allways there behind you in silent support.'t Ga je goed lieverd.Kus van Karel uit België xxxxxxx(7 is geluksgetal schijnt het)

Lonneke

Hey mies!
Normaal is het spreekwoord: time flies when you're having fun... Maar dat gaat helaas voor jou niet op in die 5 jaar. Knap hoe je je er tot nu toe doorheen slaat en ik ben ervan overtuigd dat het in de toekomst beter zal gaan met je! Goed om weer eens wat van je te horen! Xx Lonneke

Heidi

Weet niet of je dit nog leest...maar hoe gaat het nu ?

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter op deze verhaal!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!